Eigenaar en oprichter van Verhalen en Brengen

Wouter Slob

Ervaren communicatiespecialist, historicus en schrijver. Ik ben Verhalen en Brengen begonnen omdat ik mijn vaardigheden het liefst inzet voor de underdog. Wie zijn dat?

Kleine organisaties die geen budget hebben voor een communicatie-afdeling, maar wel resultaten van een communicatie-afdeling nodig hebben.

Wouter in tien woorden
  • Nieuwsgierig
  • Betrokken
  • Creatief
  • Analytisch
  • Generalist
  • Verbindend
  • Open
  • Flexibel
  • Integer
  • Doorpakker

Toen ik Zen en de kunst van het motoronderhoud las, veranderde mijn blik op de wereld. Nu ik terugkijk is dat moment het begin geweest van een reis naar betekenisvolle communicatie.

Toen ik in augustus 2012 mijn masterscriptie afrondde, was het heerlijk zomer. De zomervakantie had ik niet bewust meegemaakt, omdat ik na een druk bestuursjaar mijn masterscriptie nog snel in juni en juli moest proppen.

Na veel zweten (door de warmte én de tijdsdruk) had ik een onderzoek geschreven waar ik trots op was. Ik behaalde mijn Mastergraad en dacht dat ik door de flessenhals heen was. Op weg naar mijn eerste baan.

Ik was geschiedenis gaan studeren om de verhalen van het verleden te leren en te kunnen gebruiken. Geschiedenis en verhalen zijn immers onlosmakelijk met elkaar verbonden. Ik had toen ik in 2007 begon nog geen baan in gedachten. De wereld was mooi en er was voor iedereen plaats op de arbeidsmarkt, zeker als WO-geschoolde.

Toen ik in 2012 afstudeerde was dat feest voorbij. Het was crisis. We zaten er met zijn allen middenin. De culturele sector kreeg klappen, de overheid ging op slot en er was dus weinig plek voor historici op de arbeidsmarkt. Zelfs niet voor leraren geschiedenis. Kun je nagaan.

“To live only for some future goal is shallow. It’s the sides of the mountain which sustain life, not the top. Here’s where things grow.”
― Robert M. Pirsig, Zen and the Art of Motorcycle Maintenance

In september 2012 was ik nog vol goede moed. In oktober en november ook nog wel. In december begon er iets te knagen. Ik stuurde minstens een sollicitatiebrief per dag, deed mijn research en had mijn CV keurig op orde. De uitnodigingen bleven uit.

Ik geloofde aanvankelijk niet wat er gebeurde. Opgegroeid met het idee dat als academicus er altijd plaats voor je is op de arbeidsmarkt was ik er domweg vanuit gegaan dat het met een paar maanden wel moest lukken. Dat deed het niet.

Ik moest het over een andere boeg gooien. Het aantal kennismakingsgesprekken ten opzichte van het aantal verstuurde brieven was ronduit karig te noemen. Bovendien was er bij veel van die kennismakingen niet eens echt werk – maar meer voor het geval dat er wel werk zou komen.

Foute boel. Maar ik was niet van het stilzitten, dus ik dacht: waarom maak ik me dan niet in een andere context nuttig? Ik liep mijn verleden nog eens na en zag een paar dunne rode draadjes naar voren komen. Schrijven, wat ik al sinds mijn twaalfde deed. Bouwen aan websites. Communicatie in de online wereld.

“The truth knocks on the door and you say, “Go away, I’m looking for the truth,” and so it goes away. Puzzling.”
― Robert M. Pirsig, Zen and the Art of Motorcycle Maintenance: An Inquiry Into Values

Achteraf gezien is dat het moment dat mijn opleiding als historicus geen echte historicus van me heeft gemaakt. En dat een opleiding geschiedenis ondanks alles zijn nut heeft gehad, maar niet als opstapje naar een baan. Het belangrijkste op dat moment was dat ik goed nadacht, op niveau, en dat uitstekend onder woorden kon brengen.

Zo begon ik bij Team3.0 aan een onbetaald traineeship waar het doel was om in te zoomen op je eigen kwaliteiten en talent, in plaats van de mal van het hoger onderwijs. Zij waren er vroeg bij – wat nu aan kernkwaliteitstests gemeengoed is geworden, werd ons in 2013 aangeboden.

Onderdeel van het traineeship was werkervaring opdoen in de projecten die daar ontstonden en al bestonden. Als schrijver en webdesigner vond ik snel mijn plek. Ik bouwde een website, ondersteunde in evenementenorganisatie en zette mijn hoofd goed aan het werk.

Toen we in december 2013 een evenement in Seats2Meet Den Haag organiseerden, bood ik aan om live mindmaps te verzorgen. Achter de sprekers zag het publiek mijn mindmaps op het scherm ontstaan aan de hand van het verhaal. Zonder script, maar door precies te volgen wat er gezegd werd.

“The place to improve the world is first in one’s own heart and head and hands, and then work outward from there.”
― Robert M. Pirsig, Zen and the Art of Motorcycle Maintenance: An Inquiry Into Values

Ik werd gezien door Luc Verberne, creatief maatschappelijk ondernemer die samen met Bartele Bouma net Toff producties was begonnen. Bij Toff mocht ik aan de slag, eerst als schrijver, maar al snel keek ik naar wat mijn collega’s deden. In mijn vrije tijd werkte ik hard om te kunnen wat zij konden.

Door de jaren heen groeiden we. Ik als persoon en vakman, het bedrijf in omzet, soort opdrachten en ervaring. Ik ging steeds meer ‘naar buiten’, sprak de klanten, leidde de projecten. Ik voelde me belangrijk en was blij. Maar toch knaagde er iets.

Toff staat voor authentieke communicatie. Dat zit daar in de cultuur. En toch voelde ik dat ik daar niet genoeg het verschil kon maken. Het ondernemersvuurtje was al in 2015 voorzichtig gaan branden. Dat doofde niet uit. Integendeel.

In 2017 besloot ik dat ik in 2018 als zelfstandige verder zou gaan. Dat ik Verhalen en Brengen zou beginnen. Als leerschool voor mijzelf – om mijn ondernemersvaardigheden te scherpen, om mijn eigen fouten te maken en daar verantwoordelijkheid voor te dragen. Om als mens en als professional te groeien.

En om mijn visie over wat communicatie moet zijn, juist en zeker voor kleinere organisaties, in de praktijk te brengen.

“You look at where you’re going and where you are and it never makes sense, but then you look back at where you’ve been and a pattern seems to emerge.”
― Robert M. Pirsig, Zen and the Art of Motorcycle Maintenance: An Inquiry Into Values

Verhalen en Brengen

Dus daar zijn we nu. Verhalen en Brengen is de reis waar ik nu mee bezig ben. Verhalen vertellen van kleine organisaties van 1 tot ~50 medewerkers. Organisaties waar geen communicatieafdeling is. Waar wél resultaat gevraagd wordt.

Mijn visie is simpel: de mens en zijn verhaal staan centraal. Ik ben wars van hypes en korte termijn denken. Ik wil iets neerzetten dat betekenisvol is en de tand des tijds succesvol weerstaat. Ik geloof met heel mijn hart dat dit kan, als je bij de kern blijft en pas van daar uit verder werkt.

Hier schrijf ik er meer over.

Apoyo – professional marketing support

Daarnaast werk ik samen met Tijmen Elshof aan Apoyo. Waar ik meer aan de content- en communicatieadvieskant zit, is Tijmen een vakman op gebied van CRM, systemen, campagnes en metingen.

Samen kunnen we meer. Grotere organisaties helpen met professionele marketingondersteuning, bijvoorbeeld als er uitval is, of als hun communicatiemiddelen weinig, geen of onduidelijk effect hebben.

Past dat beter bij je dan Verhalen en Brengen? Kijk eens naar Apoyo!

“The real cycle you’re working on is a cycle called yourself.”
― Robert M. Pirsig, Zen and the Art of Motorcycle Maintenance: An Inquiry Into Values